Feest bij het UWV

Gister was het weer zo ver, het jaarlijks feestje van het UWV; de banenmarkt.
Het was niet zo'n groot feest als vorig jaar, toen stond er nog een boog van ballonnen de werkeloze stumperds te verwelkomen.
Dit jaar staan er hele blije mensen, die werken bij het UWV, bij de ingang de werkeloze stumperds te verwelkomen.
Er zijn duidelijk verschillende categorien stumperds. Zij die al enige ervaring hebben met de banenmarkt en voor de gratis koffie komen en weten dat ze dit bezoek aan de banenmarkt als activiteit mogen afstrepen. En zij die nog maar pas werkeloos zijn. Mannen die uit het bedrijfsleven komen en strak in pak aankomen en hopen met een baan weer weg te gaan.

Ik ben nu 1 1/2 jaar lid van het UWV. Ze hebben nog bitter weinig voor mij betekend. Mijn brieven en CV zijn aldoor met gejuich begroet.
Maar ik heb nog steeds geen baan. Ik besluit mijn CV dan maar weer te laten checken. En verdomd, ik had een eerlijke dame, die hier en daar schrapte, recht voor haar raap zei wat er niet goed was en wat wel. Kijk, daar heb ik wat aan.

Met mijn lijstje met aantekeningen loop ik nog even over de banenmarkt. Ik sla de gratis koffie over. Ik zie dat vooral uitzendbureau's voor de thuiszorg en de bouw de kraampjes vullen. Bij de uitgang krijg ik een flyer in mijn handen gedrukt van een heerlijk ogende jonge god. Hij zoekt nog leuke collega's en stuurt me naar een kraampje ergens achter in de hoek. Als zijn collega mij het werk uitlegt vertel ik hem dat ik niet zo'n leuke collega ben en vertrek.
Teleurgesteld, net als vorig jaar.

Net zoals vorig jaar hoopte ik dat  er op de banenmarkt echte vacatures waren. Niet via uitzendburea's maar van werkgevers. 
Gewoon, vaste banen. Dat je kan speeddaten en je CV kan achterlaten.
Dat je van te voren een mail krijgt met welke werkgevers er zijn en welke vacatures zij hebben. Zodat je weet hoe je je moet kleden, je CV kan aanpassen op de vacature.
Dat zou pas echt een feestje zijn zeg........
Maar ja, ik dagdroom wel vaker.